กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สวีปั้นเซี่ยชะงักไปเล็กน้อย ดูเหมือนเธอจะคิดไม่ถึงว่าเสิ่นชิงฮวนจะปฏิเสธเธอตรง ๆ เช่นนี้ ตามความสนิทสนมของทั้งสองตระกูล อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเชิญเธอเข้าไปนั่งข้างใน ดื่มชาสักถ้วย แล้วค่อยปฏิเสธอย่างนุ่มนวล
เมื่อมองแววตาที่เจือรอยยิ้มของเสิ่นชิงฮวน เธอก็แย้มยิ้มขึ้นมาเช่นกัน
“ฉันมาไม่ถูกเวลาเอง ชิงฮวน ไว้มีโอกาสพวกเราค่อยมาเจอกันใหม่นะ”
เสิ่นชิงฮวนยิ้มพลางพยักหน้า
“แล้วเจอกันจ้า~”
“แล้วเจอกันจ้า~”