กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นชิงฮวนเห็นท่าทางรีบร้อนของพ่อ ก็อดคว้าชายแขนเสื้อเขาไว้ไม่ได้
“พ่อ ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น กินข้าวเสร็จแล้วค่อยไปเถอะ”
เสิ่นอวิ๋นโจวตบมือเสิ่นชิงฮวนเบา ๆ เขาเข้าใจความกังวลของลูกสาว แต่วันนี้เขาบอกทางคณะวิจัยไว้ว่าจะออกมาราว 3 ชั่วโมง แค่คุยธุระกับลู่อ้าวเทียนในห้องหนังสือก็ปาเข้าไปกว่า 2 ชั่วโมงแล้ว เมื่อตัดเวลาเดินทางออกไป เวลาจึงกระชั้นมาก