กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเจียงอวี้จู้ได้ยินคำพูดนั้น แววตาก็มืดครึ้มตวัดมองเสิ่นชิงฮวนปราดหนึ่ง ในฐานะทหาร ลู่อ้าวเทียนมีประสาทสัมผัสเหนือคนทั่วไป ชั่วพริบตานั้นก็ดึงเสิ่นชิงฮวนเข้าสู่อ้อมอก พลางคิดในใจ ไม่ใช่คนดีจริง ๆ ด้วย!
หมาป่าสีเทารับรู้ได้ว่าบรรยากาศไม่สู้ดี จึงหันไปเห่าขู่ใส่เจียงอวี้จู้ “อ้าววู๋~ อ้าววูวู~” ไม่หยุด
เสิ่นชิงฮวนเห็นดังนั้น ก็รีบลูบหัวของมัน
“หมาป่าสีเทาเด็กดี ฉันไม่เป็นไรหรอก!”