เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเปิดออกดูก็พบว่าของขึ้นชื่อและของป่าทางฝั่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือเตรียมไว้ให้อย่างครบครัน ไป๋หว่านเยียนเห็นแล้วจึงเอ่ยขึ้นว่า
“เป็นคนที่มีเจตนาดีจริง ๆ”
ลู่เอ้าผิงไม่ได้พูดอะไรกันมากนัก หลี่จ้วงจ้วงนับเป็นเพื่อนคนแรกที่เขาคบหา อีกฝ่ายพาเขาลุยตลาดมืด ไปทำงาน ล่าสัตว์ ช่วงเวลานั้นช่างมีความสุขเหลือเกิน
“แม่ครับ ผมอยากซื้อของขึ้นชื่อส่งไปให้พี่จ้วงจ้วง แล้วก็พวกโก่วตั้นหน่อยครับ”
ไป๋หว่านเยียนนั่งอยู่บนโซฟา จิบน้ำชาไปคำหนึ่งแล้วยิ้มพลางตอบรับว่า
“ได้สิ ถึงเวลาแม่จะพาลูกไปซื้อด้วยกัน”
พูดจบก็หันไปมองลู่อ้าวอันที่อยู่อีกด้าน
“อันอัน ลูกก็ไปด้วยกันนะ”
“ครับ”
เขาก็คิดถึงพวกเด็ก ๆ ในกองการผลิตดาวแดงอยู่บ้างเช่นกัน เด็กกลุ่มนั้นไร้เดียงสาและใจดี เขาอยากซื้อลูกอมนมกระต่ายขาวไปให้พวกเขามากหน่อย จำได้ว่าทุกคนชอบกินสิ่งนี้กันทั้งนั้น...