กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่อ้าวอันหันกลับไป มองสภาพพี่ชายของตัวเองแล้วพูดออกมาตรง ๆ ว่า
“ไม่มีอะไรกันหรอก พี่กลับไปนอนต่อเถอะ”
พูดจบก็รับหมาป่าสีเทาจากมือเสิ่นชิงฮวนมาอุ้มไว้ในอ้อมแขนด้วยความยินดี เดี๋ยวลูบหัวมัน เดี๋ยวลูบอุ้งเท้านุ่มนิ่มของมัน
“แฮะ ๆ น่ารักจริง ๆ พี่สะใภ้ ดูสิ มันชอบฉันมากเลยละ~”
“อ้าววู๋ อ้าววู๋~”