กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นชิงฮวนย่อมไม่รู้ความคิดในใจของสวีปั้นเซี่ยที่อยู่บ้านข้าง ๆ ตอนนี้เธอรู้สึกไม่สบายตัวอย่างยิ่ง และไม่รู้ว่าทำไมพอได้กลิ่นควันน้ำมันจากห้องครัวแล้วถึงอดไม่ได้ที่จะอยากอาเจียน
“อุแหวะ...”
เสิ่นชิงฮวนวิ่งออกไปที่ลานบ้านพลางโก่งตัว ขอบตาแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย ลู่อ้าวเทียนวางฟืนในมือลงแล้วรีบเดินเข้าไปตบหลังให้เธออย่างรวดเร็ว
“เป็นอะไรไป”
เสิ่นชิงฮวนโบกมือ
“คุณรีบไปให้ห่างจากฉันหน่อย เหม็นหึ่งเลย!”
“อุแหวะ...”