กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นาย นาย นาย…”
ผู้อำนวยการเจียงคิดอยู่นานก็คิดคำพูดไม่ออกสักคำ
การกตัญญูต่อพ่อแม่เป็นคุณธรรมดั้งเดิมของฮวากั๋ว เรื่องนี้ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงพ่อของตัวเอง เงาร่างที่มักจะยืนหยัดออกหน้าปกป้องเขาเสมอในยามเด็ก
เขาแตะรอยแผลเป็นบนใบหน้า นี่คือร่องรอยที่ทิ้งไว้หลังจากพ่อเสียชีวิตแล้วตัวเองถูกรังแก
หากพ่อไม่ได้ด่วนจากไปแต่เนิ่น ๆ รอยแผลเป็นนี้ก็คงไม่หลงเหลืออยู่ใช่ไหม
เขาไม่อาจขับไล่หรือทุบตีคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์และกตัญญูอย่างสุดซึ้งคนหนึ่งได้ลงคอ