กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กดขี่ข่มเหงชิงฮวนมาตั้งหลายปี ช่างเกินไปจริง ๆ!
มารดาเสิ่นถูกคนรุ่นหลังหักหน้าตา แถมยังเป็นรุ่นน้องที่เธอไม่เคยเห็นอยู่ในสายตา จึงพึ่งพาลู่อ้าวเทียนแล้วพูดทันทีว่า
“เสี่ยวเอ๋อร์ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนา ฉันนี่แหละกินเกลือมามากกว่าที่แกกินข้าวเสียอีก เป็นแค่ปัญญาชนลงชนบท ยังกล้ามาก่อเรื่องที่นี่ ไม่กลับไปส่องกระจกดูตัวเองเสียบ้าง แกคู่ควรหรือ?”
ลู่อ้าวเทียนมองมารดาเสิ่นแล้วหัวเราะเยาะ
“หึ! ชิงฮวน พวกเราไปกันเถอะ!”