กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พานเหม่ยลี่จ้องหวังเหยาเหยาเขม็ง ราวกับว่าแค่เธอพูดอะไรที่ไม่ถูกใจออกมาสักคำ หล่อนก็พร้อมจะพลิกหน้าทันที
หวังเหยาเหยาซานซานยิ้มเจื่อน ๆ
“เหม่ยลี่ พูดอะไรกันน่ะ เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับพวกเราด้วย?”
พูดจบก็ยิ้มมองพานเหม่ยลี่
พานเหม่ยลี่พยักหน้าพอใจ หยิบธนบัตรสิบหยวน 10 ใบกับคูปองอีกหลายใบให้หวังเหยาเหยา แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
“ฉันถูกใจเธอ! ถ้าจัดการเรื่องนี้จนฉันยินดีได้ ฉันจะช่วยย้ายเธอกลับเมือง”