กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มองน่องไก่ชิ้นใหญ่ที่ชุ่มฉ่ำด้วยน้ำมันแล้ว ทั้งสามคนก็กลืนน้ำลาย ก่อนจะเริ่มกินกันคำโต
เสิ่นอวิ๋นโจวกินไปพลางพูดกับหลิ่วอวี้ถิงไปพลาง เขามีลางสังหรณ์แรงกล้าอย่างหนึ่งว่า เด็กของเขาลงชนบทไปแล้ว
“เฒ่าหลิว คนตระกูลลู่เป็นยังไงบ้าง กระตือรือร้นเหมือนชายหนุ่มเมื่อกี้หรือเปล่า?”
ก่อนหน้านี้เสิ่นอวิ๋นโจวอยู่ที่นครเซี่ยงไฮ้มาตลอด ส่วนเมืองหลวงก็เคยไปแค่ครั้งสองครั้ง หลิ่วอวี้ถิงเช็ดปาก