เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นชิงฮวนลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ที่บ้านยังมีเงินส่งโทรเลขด้วยหรือ?
พอคุยกับบุรุษไปรษณีย์ถึงได้รู้ว่าโทรเลขมาถึงนานแล้ว แต่ตอนนั้นเธอยังมาไม่ถึง อีกทั้งไม่รู้ว่าเธออยู่หมู่บ้านไหนจึงพักเรื่องไว้ ต่อมาก็ไม่เห็นเธอมาถามข่าว สุดท้ายที่ทำการไปรษณีย์สืบถามอยู่หลายครั้งจนรู้ว่าเธออยู่หมู่บ้านพึ่งหมู่บ้านบนเขา วันนี้เป็นวันส่งจดหมายพอดี จึงนำมาส่งให้ถึงที่
อ้อ บุรุษไปรษณีย์จะนำจดหมายมาส่งที่หมู่บ้านทุกครึ่งเดือน เดือนหนึ่งสองครั้ง คือช่วงกลางเดือนกับปลายเดือน
เสิ่นชิงฮวนกล่าวขอบคุณแล้วหยิบโทรเลขขึ้นมาดู มีเพียงสองคำว่า โอนเงิน!
เธอยิ้มยั่วยุ ที่แท้ก็เร่งเอาค่าใช้จ่ายตั้งหลัก 800 หยวน!
ลองคิดดูสิ เงินที่เข้ากระเป๋าเธอไปแล้ว จะเอาออกมาได้อย่างไร? คนตระกูลเสิ่นนี่ช่างไร้เดียงสาจริง ๆ สูงเสียดฟ้า ฮ่องเต้อยู่ไกล ยังคิดว่าจะกุมเกมเธอได้อีกหรือ!