กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอมารดาเสิ่นได้ยินก็รีบพยักหน้า
“ได้ ฉันเข้าใจแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะไปส่งฮวนฮวน เธอวางใจได้!”
เสิ่นชิงฮวนมองท่าทางเสแสร้งของพ่อเสิ่นแล้วอดขำในใจไม่ได้
“ฮวนฮวน มีอะไรกันอยากพูดไหม?”
“พ่อ หนูจะตั้งใจทำงาน เก็บแต้มแรงงานให้ได้เยอะ ๆ หนูกินน้อย เอาธัญพืชส่วนเกินไปแลกเป็นธัญพืชละเอียดแล้วส่งกลับบ้าน ให้จินเป่าน้องชายกับทุกคนในบ้านบำรุงร่างกาย น้องชายเก่งขนาดนั้นต้องกินให้อิ่ม และต้องกินของดีด้วย!”
พ่อเสิ่นพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เห็นได้ชัดว่าคำตอบของเสิ่นชิงฮวนทำให้เขาพอใจมาก เขาทำสีหน้าราวกับเห็นเด็กที่สั่งสอนได้ ส่วนเสิ่นจินเป่าก็มีสีหน้าได้ใจ มองเสิ่นชิงฮวนอย่างกับจะบอกว่าเธอรู้จักกาลเทศะดี