เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กินข้าวในชามหมดแล้ว เสิ่นชิงฮวนก็วางตะเกียบแล้วกลับเข้าห้องทันที พวกตัวแสบ! คุณย่าทวดจะอดทนกับพวกแกไปก่อน!
การกระทำของเสิ่นชิงฮวนในคืนนี้ทำเอาเสิ่นซินชานตะลึง พี่สาวคนที่สามถูกผีสิงหรือไงกัน? แต่มีอย่างหนึ่งที่เสิ่นชิงฮวนพูดถูก เสิ่นจินเป่าพึ่งพาไม่ได้ พึ่งตัวเองยังดีกว่าพึ่งเขา
“ดูท่าทางหล่อนสิ ทำเหมือนพวกเราเป็นศัตรูของหล่อนกันหมด ไม่รู้ไปเอาปราณอาฆาตมหาศาลมาจากไหน……”
มารดาเสิ่นมองลูกสาวคนที่สามที่เดินหนีไปดื้อ ๆ โกรธจนคิดจะไปเคาะประตู ลากเธอออกมาสั่งสอนอย่างเข้มงวด แต่เสิ่นหมิงซีกลับดึงตัวไว้
“แม่ ช่างเถอะ!”
มารดาเสิ่นฉุกคิดได้ ใช่แล้ว ในมือเธอยังมีตำแหน่งงานอยู่ วันนี้โกรธจนหัวเสีย ลืมไปเสียสนิทว่าตั้งใจจะคุยเรื่องงานกับลูกสาวตอนเย็น!
เธอถอนหายใจ
“ถือว่าหล่อนโชคดีไป ไม่อย่างนั้นฉันไม่ปล่อยไว้แน่!”