กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 114
แสงแดดแผดจ้าอยู่เหนือศีรษะ
ภายในสนามแข่งรถไม่มีรถคันอื่นอยู่เลยแม้แต่คันเดียว
หลินจินเฉิงจ้องมองสนามแข่งสีเทาที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้า จากนั้นก็กดคันเร่งจนสุด
แรงกระชากแผ่นหลังอย่างรุนแรงพลันถาโถมเข้ามา
ทุกครั้งที่เร่งความเร็ว ลาเฟอร์รารีก็พุ่งทะยานราวกับสายฟ้า ทิ้งไว้เพียงเงาพร่าเลือนสายหนึ่ง
ครั้งล่าสุดที่หลินจินเฉิงขับรถเวทีเทพด้วยตัวเองคือบนทางยกระดับ ตอนนั้นเธอก็รู้สึกสะใจมากแล้ว
แต่เมื่อเทียบกับสนามแข่งตรงหน้า จู่ ๆ ประสบการณ์ครั้งก่อนกลับดูธรรมดาไปถนัดตา
ที่นี่ไม่มีสัญญาณไฟจราจร ไม่มีรถวิ่งสวนไปมา
เธอจึงทุ่มสมาธิทั้งหมดให้กับเส้นทางข้างหน้า ความเร็ว และพวงมาลัย