เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 106
ก่อนมาฝรั่งเศส หลินจินเฉิงก็คิดจะซื้อซูเปอร์คาร์สักหลายคันอยู่แล้ว พอได้มาเดินดูรถซูเปอร์คาร์ตลอดทั้งถนนในแซ็ง-ทรอเป ก็ยิ่งอยากซื้อเข้าไปใหญ่
ตอนนี้ในโรงรถที่บ้านมีซูเปอร์คาร์อยู่เพียงสองคัน ได้แก่ แอสตัน มาร์ติน วัลฮัลลา และบูกัตติ ลา วัวตูร์ นัวร์
บริษัทเปลือกที่จดทะเบียนในชื่อตัวเองก็มีอยู่หลายแห่งแล้ว สามารถซื้อรถได้ถึงสิบห้าคัน
ส่วนในชื่อของระบบมหาเศรษฐีก็ซื้อได้เช่นกัน
อย่างไรก็ตาม อย่างที่อลิซบอก ซูเปอร์คาร์บางรุ่นผลิตจำนวนจำกัดตั้งแต่เปิดตัว ต่อให้ไปที่โชว์รูมหลักก็ไม่มีรถให้ซื้อ
หากอยากได้รถที่มีเลขไมล์น้อยและเป็นรุ่นท็อป ก็ต้องเสียเวลาคัดเลือกอยู่ไม่น้อย
หลินจินเฉิงถือโทรศัพท์ พูดราวกับกำลังสั่งอาหาร “สองวันก่อนฉันเล็งเฟอร์รารี เอนโซไว้ ตามด้วยลาราเฟอร์รารี แล้วก็ลัมโบร์กินี เอส—”
ระบบมหาเศรษฐีช่วยต่อให้ “เซียน เอฟเคพี 37”
หลินจินเฉิงทวน “เซียน เอฟเคพี 37 แล้วก็มาเซราติ เอ็มซี 20 กับปากานี—”