กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102
หลินจินเฉิงได้ฟังคำวิจารณ์ของระบบมหาเศรษฐีแล้วก็ยิ้มไม่หุบ ก่อนออกจากร้านอาหาร เธอวางบัตรใบนั้นทิ้งไว้บนโต๊ะ
หลินจินเฉิงแบมือทั้งสองข้าง “เห็นไหม ฉันไม่ได้หยิบมานะ”
【=^_^=】
หึ
แฟนหนุ่มของเธอช่างเอาใจง่ายจริง ๆ
แต่เมื่อหันหลังกลับ รอยยิ้มที่ยกขึ้นตรงมุมปากของหลินจินเฉิงก็หุบลง
บียาริตซ์เล็กเกินไปแล้วกระมัง ถึงได้บังเอิญเจอฉินป๋อเหยียนกับตานเซียงอี้เข้าได้
ทันทีที่ตานเซียงอี้เห็นหลินจินเฉิงกับเจี่ยนซิน เธอก็ยื่นมือไปคล้องแขนฉินป๋อเหยียน
ใครจะคิดว่าในวินาทีก่อนที่มือของเธอจะคล้องแขนเขาได้ ฉินป๋อเหยียนกลับก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าเสียก่อน