กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51
หลินจินเฉิงเพิ่งนึกขึ้นได้ในคืนก่อนเดินทางกลับซูโจวว่า สัญญาเช่ารถโรลส์-รอยซ์จากโรงแรมเพนนินซูล่าจะหมดอายุในวันนี้แล้ว
ปกติเวลาออกไปข้างนอก เธอย่อมต้องมีรถที่นั่งสบายสักคัน ส่วนจิ่งหลานกับคนอื่น ๆ ก็ต้องออกไปทำงาน หากมีรถให้ใช้ย่อมสะดวกกว่ามาก
บริษัทที่เพิ่งซื้อมาใหม่มีโควตาป้ายทะเบียนรถอยู่สี่ใบ ชั่วคราวก็ถือว่าเพียงพอแล้ว
ทั้งสองเดินไปยังลานจอดรถ
เฉินตานชิงคุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี จึงตรงดิ่งไปยังรถโรลส์-รอยซ์ แฟนทอมของโรงแรมเพนนินซูล่าทันที
หลินจินเฉิงรีบคว้าตัวเธอไว้
“อยากนั่งรถสปอร์ตเปิดประทุนออกไปขับเล่นไหม?”
เฉินตานชิง “?”
ไม่กี่นาทีต่อมา เฉินตานชิงก็นั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับของรถแอสตัน มาร์ตินด้วยสีหน้าเหม่อลอย