กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37
หลังออกจากร้านขายของที่ระลึก ทั้งสองไม่ได้กลับไปยังห้องรับรองของแอลวี แต่เลือกขึ้นไปบนดาดฟ้าแทน
ท้องฟ้ากว้างใหญ่และเป็นสีฟ้าคราม จากบนดาดฟ้าสามารถมองเห็นทิวทัศน์ได้กว้างไกลยิ่งขึ้น
สนามแข่งรถทอดยาวมากจนมองไม่เห็นตลอดทั้งสนาม ส่วนอัฒจันทร์ก็เต็มไปด้วยผู้คนจนแน่นขนัด
เรียงรายกันเป็นแถวแล้วแถวเล่า จนแทบไม่มีที่ว่าง
บนดาดฟ้ากลับมีคนไม่มากนัก มีเพียงไม่กี่คนที่ยืนถ่ายรูปอยู่ตรงราวกั้นในท่าทางต่าง ๆ
ชิวเจียอี๋หยิบโทรศัพท์ออกมา “เฉิงจื่อ พวกเรามาถ่ายเซลฟี่กันสักสองรูปเถอะ”
หลินจินเฉิงเอียงศีรษะเข้าไปใกล้ แล้วทำมือเป็นรูปหัวใจข้างแก้ม
“รูปตอนที่พวกเราเล่นโกคาร์ตเมื่อวาน โจวตี๋บอกว่าน่าจะรีทัชเสร็จก่อนวันพุธ”
“ดีเลย! พอได้รูปแล้วฉันจะโพสต์ลงโมเมนต์ทันที”