เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 นกขมิ้นซุ่มอยู่ข้างหลัง 1
เฉินเสวียนควบคุมการป้องกันจากหนามอย่างสุดกำลัง คทาขวากหนามถักทอเป็นดักแด้ยักษ์สีม่วงทองคอยปกป้องเขาไว้ตรงกลาง
เมื่อเปิดใช้งานการป้องกันของสนามพลังเหมันต์ทมิฬร่วมด้วย ในที่สุดก็สามารถต้านทานการโจมตีจากแรงระเบิดระลอกนี้เอาไว้ได้
ทว่าแหวนเหมันต์ได้รับผลกระทบจากแรงระเบิดจนทำให้สนามพลังแตกสลาย ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงจึงไม่สามารถใช้งานได้อีก
หลังจากสูญเสียแรงค้ำยันจากป่าขวากหนาม เฉินเสวียนก็ร่วงหล่นลงมาจากที่สูง ยังดีที่อาศัยคทาขวากหนามยันพื้นเอาไว้ได้จึงไม่ตกลงมาตาย
ทันทีที่แตะพื้น เขาก็สบเข้ากับดวงตาสีแดงก่ำคู่นั้นของอสูรกินคน เฉินเสวียนใจหายวาบ รู้สึกได้ทันทีว่าเรื่องแย่แล้ว
ก่อนเริ่มต่อสู้เขาก็สังหรณ์ใจไม่ดีและพยายามเลี่ยงการปะทะระยะประชิดกับอสูรกินคนอย่างที่สุด ทว่าสุดท้ายก็ยังหนีไม่พ้น