เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 ตั๊กแตนตำข้าวจับจักจั่น 2
ไวรัสเลือดเดือดแพร่กระจายไปยังทุกเขตปลอดภัยอย่างรวดเร็ว
เกาเสียงเคลิบเคลิ้มมัวเมาอยู่ในกลิ่นหอมหวานจนถอนตัวไม่ขึ้น
ทั้งจิตใจและร่างกายของเขาผ่อนคลายอย่างยิ่ง สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นสบายตั้งแต่ภายในจรดภายนอก
ทว่าไม่กี่นาทีต่อมา เลือดสดๆ ก็พวยพุ่งออกจากทวารทั้งเจ็ด เส้นเลือดทั่วร่างกระตุกเกร็งไปหมด
เกาเสียงสะดุ้งตื่นจากภวังค์มึนเมาทันที เขาร้องตะโกนลั่น "มีคนลอบกัด! พฤกษาโบราณกินคน เบิกทางให้ฉัน!"
พฤกษาโบราณกินคนสูงยี่สิบกว่าเมตรผุดขึ้นจากพื้นดิน ชูร่างของเกาเสียงขึ้นสู่เวหา จนกระทั่งขึ้นไปสูงกว่าสิบแปดเมตรจึงไม่ได้กลิ่นหอมหวานนั้นอีก
เคราะห์ดีที่วิถีเทพของเกาเสียงคือพฤกษาเทพมหันตพิษ อานิสงส์จากการย้อนบำรุงของวิถีเทพทำให้ร่างเนื้อของเขามีภูมิต้านทานต่อไวรัสสารพัดชนิดสูงลิบลิ่ว จึงไม่ถึงกับสิ้นใจตายคาที่