เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 ป่าขวากหนาม 2
เฉินเสวียนก้าวเท้าออกจากเขตปลอดภัยมุ่งหน้าสู่ลานกว้างทมิฬ เหล่ามนุษย์หัวเหล็กต่างพากันสงสัยใคร่รู้ในตัวเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ขนาดยักษ์ตนนี้ จึงพากันมารุมล้อมสังเกตการณ์เขาอยู่นานสองนาน ครั้นไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ ก็หมดความสนใจแล้วแยกย้ายกันไป
ขณะเดินอยู่ในลานกว้างทมิฬเขาเลือกที่จะกลั้นหายใจ อากาศทุกอณูที่นี่อัดแน่นไปด้วยมนุษย์หัวเหล็ก สูดหายใจเข้าไปคำเดียวก็มีพวกมันไหลเข้าสู่ปอดหลายร้อยตัว ยังดีที่หลังจากก้าวสู่ระดับแปดดาว ร่างกายของเขาก็เริ่มแปรเปลี่ยนสู่กายเทพ การไม่หายใจสักครึ่งชั่วโมงจึงไม่ใช่ปัญหาเลย
เฉินเสวียนค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้โรงเก็บธัญพืชแห่งใหม่ หัตถ์ไร้ลักษณ์ผลักประตูบานใหญ่ของโรงเก็บธัญพืชออกเบาๆ ทันใดนั้นห่ากระสุนอันหนาทึบก็สาดซัดตรงเข้ามา ผู้เล่นเก้าคนด้านในกำลังกระหน่ำยิงอย่างบ้าคลั่ง
เฉียนเหมียวเหมียวหลบอยู่ด้านหลังฝูงชนเพื่อรอจังหวะลงมือ เธอถือลูกระเบิดแรงสูงเอาไว้เตรียมทำลายแหวนเหมันต์ของเฉินเสวียน พร้อมกันนั้นก็เริ่มส่งข้อความลงในกลุ่มแชท