เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 ภัยสังหารรอบทิศ
เฉินเสวียนเอ่ยเรียบๆ "กลับไปไม่ได้แล้ว ฉันอยู่ข้างนอกก็สบายดี พวกนายสังสรรค์กันเถอะ"
"แล้วตอนนี้นายอยู่ที่ไหนล่ะ ตามหาตัวที่ไหนก็ไม่เจอ พวกพี่น้องไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี ถ้าไม่ได้ยังไงให้ฉันไปหานาย จะได้เจอกันสักหน่อยก็ยังดี"
"นายเป็นห่วงจังนะว่าฉันอยู่ที่ไหน คงไม่ได้คิดจะขายฉันเพื่อเอาเงินรางวัลหรอกนะ"
หู่จื่อรีบร้องโอดครวญ "นายพูดจาอะไรแบบนี้ พวกเราโตมาด้วยกัน ใครจะไปทรยศหักหลังนายได้ลงคอ พูดแบบนี้มันทำร้ายจิตใจกันเกินไปแล้ว"
"ขอให้นายพูดความจริงเถอะ ถ้าฉันรู้ว่านายคิดจะขายฉัน กลับไปเมื่อไหร่ฉันจะฆ่านายคนแรก แค่นี้นะ"
หลังจากเฉินเสวียนตัดสายไป หู่จื่อก็มีสีหน้าไม่ยอมจำนน
แฟนสาวของเขาพูดอย่างโมโห "ไหนบอกว่าเฉินเสวียนเห็นนายเป็นพี่น้องไง ทำไมแค่นี้ยังหลอกถามที่อยู่ไม่ได้ นั่นมันเงินรางวัลตั้งสิบล้านเลยนะ ทั้งบ้านนายทำไร่ทำนาชั่วชีวิตยังหาไม่ได้ขนาดนี้เลย"