กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1030 ปรมาจารย์เต๋าไท่ชิง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!
พอยกความคิดนั้นขึ้นมา
ปีศาจแมงป่องก็รู้สึกได้ทันทีว่าพลังเวททั่วร่างแทบจะแตกซ่าน!
ถึงขั้นแทบทนคืนร่างเดิมไม่ไหว...
มันกัดฟันฝืนฮึดสู้เฮือกสุดท้าย ก่อนร่างจะร่วงแตะพื้นก็สะบัดกายบินหนีกลับถ้ำของตัวเองไปโดยไม่เหลียวหลัง!
พอถึงตอนนั้น
ซุนอู้คงกับตือโป๊ยก่ายที่ยื้อยุดกันอยู่ถึงยอมปล่อยมือ ต่างฝ่ายต่างมองหน้ากัน ไม่มีแววตื่นตกใจแม้แต่น้อย มีแต่กล่าวโทษกันไปมา:
“ความผิดเจ้าแท้ ๆ...”
“ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้ามารั้งข้าไว้ จะปล่อยให้ปีศาจนั่นหนีไปได้ยังไง?”
คราวนี้ถังเซิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุขุมลุ่มลึกอย่างยิ่ง: