เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 956 ไท่ซ่างเหล่าจวินลงมือ...
ซุนอู้คงย่อมไม่รู้ว่าตัวเองถูกโยนเผือกร้อนใส่หลังเข้าให้แล้วโดยไม่รู้ตัว แน่นอนว่า...ต่อให้รู้ก็ไม่คิดมากหรอก ก็ตัวเองกินท้อสวรรค์กับของดีๆ ของจ้าวกงหมิงไปตั้งเยอะ รับเคราะห์แทนหน่อยจะเป็นไรไป?
ถ้าเขารู้ความคิดของจ้าวกงหมิงล่ะก็
คงจะบอกไปตรงๆ แล้วว่า
“พี่ชายเทพเจ้าโชคลาภ...”
“บอกมาตรงๆ เถอะว่าอยากให้ข้าอาละวาดแบบไหน พังตำหนักไหนถึงจะเข้ากับแผนการของท่านมากกว่ากัน สั่งมาคำเดียวได้เลย!”
ความรู้สึกแปลกๆ นี้หายไปอย่างรวดเร็ว
ซุนอู้คงยืนดูลูกลิงซ้อมรบต่ออีกพักหนึ่ง ก่อนจะหันหลังกลับเข้าถ้ำม่านน้ำไป ร่างของเขาแวบเดียวก็หายวับไปจากที่เดิม ทิ้งไว้เพียงธงรบที่สะบัดลู่ลม โดยมีคำว่ามหาปราชญ์เสมอฟ้าเด่นหราอยู่เช่นเดิม...
พูดไปก็น่าแปลก
การลุกฮือต่อต้านสวรรค์คราวนี้ของเขา กระแสยังดูไม่ยิ่งใหญ่เท่าคราวก่อนเสียอีก!