กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 927 ข้ายังคงใช้ชื่อซุนอู้คงต่อไปดีกว่า
อวิ๋นจงจื่อใช้น้ำเสียงไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่
แต่ซุนอู้คงกลับไม่สนใจเลยสักนิด!
พอกลับมาถึงเขาฟางชุ่น ก็เหมือนได้กลับบ้านจริงๆ ซุนอู้คงตอนนี้ในใจมีแต่ความดีใจ ตั้งตารอที่จะได้เจออาจารย์เหลือเกิน จะไปถือสาเรื่องแค่นี้ได้ยังไง?
แม้แต่อารมณ์ฉุนเฉียวเล็กๆ น้อยๆ ของอวิ๋นจงจื่อ
เขายังรู้สึกว่าน่าขันดีด้วยซ้ำ!
“ฮิๆ...”
“ท่านเซียนน้อย เชิญนำไปก่อนเลย!”
ซุนอู้คงจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วเดินตามหลังอวิ๋นจงจื่อ ค่อยๆ ย่างก้าวเข้าไปในประตูใหญ่อย่างระมัดระวัง พลางเดินพลางมองดู ข้างในช่างสมกับเป็นแดนเซียน ทัศนียภาพงดงามตระการตาหาที่เปรียบไม่ได้จริงๆ
แต่สิ่งที่ซุนอู้คงรู้สึกมากกว่านั้นคือความคุ้นเคย!