กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 925 อาจารย์ ในที่สุดข้าก็มาถึงแล้ว
แพไม้โคลงเคลงไปมา
ลอยตามกระแสน้ำไปเรื่อย ไม่รู้ว่าจะมุ่งหน้าไปทางไหน...
ไม่นานนัก
เหนือผิวน้ำทะเลก็เกิดลมพายุพัดกระหน่ำ
คลื่นทะเลม้วนตัวซัดสาด แพไม้น้อยที่ผุพังอยู่แล้วประหนึ่งใบไม้กลางกระแสน้ำเชี่ยว คล้ายจะถูกฉีกขาดเป็นชิ้นๆ พลอยกระดอนขึ้นลงแทบจะเหวี่ยงซุนอู้คงตกลงไป...
แต่ที่น่าประหลาดใจคือ
ถึงขนาดนี้แล้วซุนอู้คงกลับยังไม่ตื่นเลยสักนิด!
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น”
“เจ้าลิงตัวนี้วันนี้ก็ไม่ได้กินเหล้านี่! ทำไมถึงหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย...”