กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 795 ข้ายังมีอีกวิชา นามว่าคัมภีร์เจ็ดเกาทัณฑ์ปักเศียร
ลู่อายิ้มพลางเก็บน้ำเต้าพิฆาตเซียนไป
ไม่ได้พูดอะไรมากความ...
แต่ในใจเขาก็ตัดสินใจไว้แล้ว
จัดการพระเมตไตรยเสร็จก็เผ่นเลย!
คนที่ฝีมือยิ่งเก่งกาจ ก็ยิ่งลึกลับไปมาไร้ร่องรอย เจ้าเคยเห็นยอดคนบรรลุธรรมที่ไหนเที่ยวเดินเพ่นพ่านไปทั่ว ใครเห็นก็จำได้บ้างล่ะ?
ลู่อาต้องรักษาภาพลักษณ์ลึกลับของตัวเองไว้
ย่อมจะให้ใครจำได้ไม่ได้เด็ดขาด
นอกจากนี้... หากฐานะของตนรั่วไหลออกไป เรื่องยุ่งยากยิ่งกว่านี้ก็จะตามมาไม่หยุด!
ตัวเป่าเต้าเหรินจำน้ำเต้าปฐมกาลได้แล้ว หากหลังจากนี้ยังเผยพิรุธมากกว่านี้อีก หน้ากากตัวตนลับของเขาก็คงรักษาไว้ไม่อยู่แล้ว...