กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 767 แทบรอเผือกเรื่องบรรพจารย์ยุทธ์ไม่ไหวแล้ว
พอเห็นเป็นแบบนี้
เซินกงเป้าก็หัวเราะออกมาทันที!
“ศิษย์พี่หนานจี๋...”
“กำลังนึกเสียใจที่ตอนนั้นไม่ได้ฆ่าข้าอยู่ใช่ไหม?”
หนานจี๋ได้ยินก็แค่นเสียงฮึ ไม่ยอมตอบคำ
แต่เซินกงเป้าก็ไม่ได้กะให้เขาตอบอยู่แล้ว เขากวาดสายตามองหน้าเหล่าเซียนทองของสำนักชานเจี้ยว ในใจยิ่งรู้สึกปลงเข้าไปใหญ่ เมื่อก่อนคนพวกนี้ไม่มีใครเห็นหัวเขาสักคน...
แต่ตอนนี้ล่ะ?
แต่ละคนมองมาด้วยแววตาหวาดระแวงทั้งนั้น
ก็ดีเหมือนกัน ในเมื่อรักใคร่ปรองดองกันไม่ได้...