กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 622 ซวยแล้ว ข้ากลายเป็นตี้ซิน
พอตี้ซินจรดพู่กันเขียนกลอนเสร็จ เหล่าขุนนางที่ติดตามมาพอได้เห็นเข้า ก็พากันตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ต่างร้องตะโกนด้วยความแตกตื่นขึ้นมาทันที
“ฝ่าบาท ทำเช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ!”
“พระแม่หนี่ว์วาเป็นถึงมหาเทพดึกดำบรรพ์ จะเขียนบทกลอน... บทกลอนลบหลู่เช่นนี้ได้อย่างไรกัน! เร็วเข้า รีบไปเอาน้ำมาล้างออกเดี๋ยวนี้!”
พอถูกเหล่าขุนนางร้องทักอย่างตื่นตระหนกเช่นนั้น
หัวที่มึนงงของตี้ซินก็พลันตื่นตัวขึ้นมา เขามองไปยังบทกลอนบนผนังราวกับว่าตนไม่ได้เป็นคนเขียน พลางพึมพำงึมงำในลำคอ
จากนั้นก็กวาดตามองไปรอบตัว
ยิ่งมองก็ยิ่งตระหนกตกใจในอก
'ซวยแล้ว!'
'ข้ากลายเป็นตี้ซินไปแล้ว...'