กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 617 เฮ่าเทียน รู้จักคิดเสียบ้าง
เห็นดังนั้น
อู๋เทียนถึงค่อยส่งเสียงหัวเราะในลำคอออกมาเบาๆ คำหนึ่ง!
เจ้าเด็กเฮ่าเทียนนี่ใช้ได้เลยแฮะ เวียนว่ายตายเกิดตั้งหลายชาตินับว่าไม่เสียเปล่า ได้เรียนรู้เรื่องดีๆ จากโลกมนุษย์มาเพียบจริงๆ... แค่ทักษะรู้จักผ่อนปรนยอมก้มยอมเงยนี่ก็เชี่ยวชาญเข้าขั้นแล้ว
พออู๋เทียนส่งเสียงหัวเราะเบาๆ บรรยากาศอึดอัดกดดันทั่วผืนฟ้าดินแถบนี้ก็พลันสลายไป เฮ่าเทียนก็โล่งอกขึ้นมาได้ในที่สุด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้า มองอู๋เทียนด้วยสายตาน้อยอกน้อยใจอยู่บ้าง:
“น้องเขย... แม้เจ้าจะเป็นถึงบรรพจารย์ยุทธ์ แต่อยู่ๆ จะพาตัวน้องสาวข้าไปเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้นะ?”
อู๋เทียนเลิกคิ้วขึ้น
อะไรกัน?
ข้ายังต้องจ่ายสินสอดให้เจ้าด้วยหรือไง?
แต่แล้วก็ได้ยินเฮ่าเทียนพูดต่อว่า: