กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 614 ช่วยข้าส่งสารให้อู๋เทียนที
พออู๋เทียนพูดจบ
ก็มองนางเซียนอวิ๋นหัวด้วยความเป็นห่วงอยู่บ้าง
พูดความจริงเปิดอกถึงขนาดนี้แล้ว นางเซียนอวิ๋นหัวคงไม่โกรธอีกนะ? แต่ตอนนี้เรื่องก็เลยตามเลย ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกไปแล้ว... จะปล่อยให้พวกหยางเจียวกลายเป็นเด็กที่พ่อแม่แยกทางกันไม่ได้หรอก
ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น
ก็เห็นนางเซียนอวิ๋นหัวหลุดขำออกมาดัง “พรืด”
ใบหน้าเย็นชาพลันผลิยิ้ม...
พออู๋เทียนกำลังดีใจ ก็เห็นน้ำตาใสสองสายไหลรินจากดวงตาของนางเซียนอวิ๋นหัว ทั้งร้องไห้ทั้งหัวเราะแบบนี้ ทำเอาอู๋เทียนทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ
“เจ้าร้องไห้ทำไมกัน?”
อู๋เทียนอดไม่ได้ที่จะก้าวเข้าไป ไม่สนแล้วว่านางเซียนอวิ๋นหัวจะคิดยังไง ดึงนางเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกทันที...