เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 595 นี่สิถึงจะเป็นอู๋เทียน
ขณะที่ไท่ชิงกำลังนึกสงสัยอยู่ในใจ จู่ ๆ เสียงของอู๋เทียนก็ดังแว่วเข้ามาที่ข้างหู เป็นอู๋เทียนที่ใช้กระแสจิตของตนเองกั้นทงเทียนไว้ แล้วส่งเสียงมาคุยเป็นการส่วนตัว
“ท่านบรรพจารย์เต๋าไท่ชิงของข้า...”
“ท่านยังกังวลเรื่องอะไรอยู่อีก โชควาสนาของลัทธิเต๋าผูกพันแนบแน่นกับเผ่ามนุษย์ ข้าจะไปทำร้ายท่านได้อย่างไรกัน”
แววตาของไท่ชิงหดเล็กลงทันที
คำสี่คำว่า ‘บรรพจารย์เต๋าไท่ชิง’ ดังสะท้อนอยู่ในใจเขาราวกับเสียงอัสนีบาต ชั่วขณะนี้...ไท่ชิงแทบจะมั่นใจได้เต็มร้อยว่าความทะเยอทะยานของอู๋เทียนไม่ใช่เล่น ๆ แน่ ทว่าเขากลับเผลอหลุดปากตอบรับไปโดยไม่รู้ตัว
“ตกลง ข้ารับปากเจ้า!”
“แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะรับปากอย่างไร้เงื่อนไข พอถึงเวลานั้นจะยอมลงมือหรือไม่...เจ้าก็ต้องให้โอกาสข้าได้ไตร่ตรองดูอีกที!”
อู๋เทียนพยักหน้าตอบรับอย่างไม่ยี่หระ
กะอีแค่เรื่องนี้จะมีอะไรกัน