กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 564 สิงเทียนผู้ไร้หัว
เฮ่าเทียนราวกับถูกฟ้าผ่า
เขายืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ขยับเขยื้อน เอาแต่เหม่อมองพื้นท้องพระโรงที่ปูด้วยหยกวิญญาณ จ้องหินวิญญาณแห่งความโกลาหลชิ้นเล็กๆ ที่กำลังกลิ้งไปเรื่อยๆ...
ในใจยิ่งพึมพำกับตัวเอง:
“ร่างจริงเสียหาย...”
“เป็นไปได้อย่างไร!”
“แค่สิงเทียนเนี่ยนะ จะฟันร่างจริงของข้าแตกได้อย่างไร...”
ร่างเดิมของเขาคือหินวิญญาณแห่งความโกลาหล แข็งแกร่งหาใดเปรียบ ตอนนี้ยังเป็นร่างจักรพรรดิสวรรค์ มีโชควาสนาสวรรค์คุ้มกาย จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะถูกสิงเทียนโจมตีเพียงครั้งเดียว จนร่างจริงแตกหักหลุดร่วงออกมาชิ้นหนึ่ง?
พริบตานั้น ในใจเฮ่าเทียนเต็มไปด้วยความตระหนกและเจ็บใจ
จบกัน...