กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 546 ท่านอาจารย์ ข้ากลายเป็นนกแล้ว
ไม่นานนัก
จิงเว่ยก็ตรงมายังทะเลตะวันออก กระโดดลงไปเล่นน้ำทะเลเหมือนทุกที ราวกับไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเลย...
ผืนน้ำสีมรกตกว้างไกลสุดสายตา คลื่นลมสงบนิ่ง!
เหมือนกับที่จิงเว่ยเคยมาทุกครั้ง
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง
สีหน้าของข่งเซวียนพลันเปลี่ยนไป
“แย่แล้ว!”
เดิมทีเขาใช้กระแสจิตคอยเฝ้าดูจิงเว่ยอยู่ตลอด แต่ในพริบตานั้น จู่ๆ กลิ่นอายของนางกลับหายวับไป ในใจพลันตกใจอย่างยิ่ง
ถูกท่านอาจารย์ทายแม่นเร็วขนาดนี้เชียวหรือ?