เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 492 กลืนกินถ้ำหั่วอวิ๋น
ไท่ชิงมองตราผานกู่ตาเป็นประกาย ในใจอดถอนหายใจระรอกแล้วระรอกเล่าไม่ได้
“เฮ้อ...”
“ตรานี้ควรเป็นของข้าแท้ๆ!”
ตามกระแสชะตาเดิม ไท่ชิงต้องใช้ลัทธิเหรินยึดครองโชควาสนาของเผ่ามนุษย์ แถมยังใช้ทองแดงแห่งภูเขาโส่วหยางหลอมเป็นตราคงถงเพื่อสะกดโชควาสนาของเผ่ามนุษย์เอาไว้
หากมีสมบัติวิเศษแห่งโชควาสนาเช่นนี้อยู่ในมือ
เขาย่อมทำได้อย่างชอบธรรม หรือแม้กระทั่งใช้ตราคงถงกดดันสามบรรพชนเผ่ามนุษย์ให้จำยอมไปบำเพ็ญเพียรอยู่ในถ้ำหั่วอวิ๋นแต่โดยดี...
แต่ตอนนี้กลับไม่เหมือนเดิมเลยสักนิด!
แม้เขาจะอาศัยโชควาสนาของเผ่ามนุษย์ตั้งสำนัก แต่ถูกอู๋เทียนขัดขวางจนไม่อาจตั้งสำนักด้วยคำว่ามนุษย์ได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น ทองแดงแห่งภูเขาโส่วหยางก็ถูกอู๋เทียนขุดไปจนเกลี้ยงล่วงหน้า แล้วเอาไปหลอมเป็นตราผานกู่เรียบร้อยแล้ว
ถึงได้เกิดภาพตรงหน้านี้ขึ้นมา