กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 284 หมิงเหอ: ข้าไม่ออกไปซะอย่าง!
หลังจากอู๋เทียนพูดจบ
ก็โบกมืออีกรอบ แล้วพาพวกบรรพอูมุ่งหน้าไปยังทะเลโลหิตเร้นลับ แม้แต่คุนเผิงก็ยังแอบตามไปเงียบ ๆ
เดินหน้าอย่างฮึกเหิมองอาจ ทั้งที่มีแค่สิบกว่าคน แต่กลับแผ่บารมีราวกับมีทัพใหญ่นับหมื่นนับพัน!
พออู๋เทียนจากไปแล้ว
ตี้จวิ้นยังคงยืนขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ที่เดิม เรื่องราวทีละเรื่องที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ผุดขึ้นมาในหัวไม่หยุด...
ทำไมต้องวางแผนเล่นงานหมิงเหอ?
แค่เพื่อบัวแดงเพลิงกรรมสิบสองชั้นจริงหรือ?
แต่ถ้าเป็นแบบนั้น หงอวิ๋นจะระเบิดตัวเองตายทำไม แม้วิญญาณแท้จะไม่แตกสลาย แต่นี่ไม่ใช่การโยนสิ่งที่สั่งสมมานับปีไม่ถ้วนทิ้งไปเปล่า ๆ หรอกหรือ?
แล้วยังมีคำพูดพวกนั้นที่พูดกับจุ่นถีอีก