ตอนที่ 192 ข้าไม่ได้รีบร้อนสักนิด

ตอนที่ 192 ข้าไม่ได้รีบร้อนสักนิด

พอตี้เจียงพูดแบบนี้

บรรพอูคนอื่นต่างก็มองมาตาเป็นประกาย ท่าทางราวกับว่าขอแค่อู๋เทียนเอ่ยปาก ต่อให้ต้องบุกวังจื่อเซียว ไปแย่งจานหยกสรรพสร้าง พวกเขาก็กล้าทำ...

แววตามุ่งมั่นเหมือนกำลังสาบานต่อหน้าพระบิดาผานกู่!

อู๋เทียนรีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน

“ไม่ต้อง ไม่ต้อง!”

“พี่ใหญ่ ตอนนี้ข้าเพิ่งได้ทั้งต้นเจี้ยนหมู่ ทั้งบัวขาวชำระโลกสิบสองชั้น แถมยังมีเกาะเซียนฟังจั้งแห่งนี้อีก แค่จะหลอมพวกมันก็ต้องใช้เวลาตั้งเท่าไหร่แล้ว...”

“จะยังต้องการอะไรอีกเล่า?”

อู๋เทียนคิดเสมอว่า

สมบัติแม้จะดี แต่ต้องเปลี่ยนเป็นพลังของตัวเองให้ได้ก่อนถึงจะมีค่า ไม่อย่างนั้นจะมีสมบัติพวกนี้ไปเพื่ออะไร?