กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 20 หงจวิน: ตกลงมีปัญหาตรงไหนกันแน่?
ในความโกลาหลไร้ซึ่งสรรพมรรค
ไม่มีกาลเวลา ไร้มิติ ไร้ซึ่งกฎแห่งมหามรรคทั้งปวง!
ประกายแสงที่เหล่าบรรพอูอยู่ข้างในนั้น
เปรียบเสมือนโลกใบย่อมๆ พุ่งชนกระแสปราณโกลาหลนับไม่ถ้วนจนแหลกละเอียด ตี้เจียงกับจู๋จิ่วอินอาศัยสัมผัสในใจเพียงริบหรี่ เดินทางลัดเลาะไปในความโกลาหลอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่...
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร
เสียงของตี้เจียงพลันดังขึ้นข้างหู
“ถึงแล้ว!”
อู๋เทียนสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที
ถอนตัวออกจากการบำเพ็ญเพียร!