กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ฉันมาทำไร่ ไม่ได้มาเป็นต้นตระกูลให้ใครกราบไหว้
แม่ซ่งรีบเร่งเดินทางกลับมาจากไร่ด้วยความร้อนรน
เด็กสองคนนี้!
ผู้ใหญ่มาถึงแล้วก็ไม่ยอมส่งโทรเลขบอกล่วงหน้า พวกฉันจะได้เก็บกวาดและเตรียมตัวไว้ก่อน
ปู่ของเสิ่นเหยี่ยนหลี่นั่นน่ะผู้บัญชาการเชียวนะ!
ทันทีที่เธอเดินเข้าประตูไปก็ถึงกับมืดแปดด้าน
ตาแก่คนนี้ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นบุคคลสำคัญ ชุดจงซานที่สวมอยู่ดูเนี้ยบกริบ เขากำลังถือไม้เท้าและนั่งอยู่บนม้านั่งเพียงลำพังบนแท่นสูง เจียวเจียวไม่รู้หายไปไหน เสิ่นเหยี่ยนหลี่ก็ไม่มีแม้แต่เงา ประตูห้องก็ไม่ได้เปิดให้เข้า ข้างกายไม่มีแม้แต่น้ำสักแก้ว
ทั้งสองสบตากัน