เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 จริง ๆ แล้วเธอกับเสิ่นเหยี่ยนหลี่ไม่ใช่คนโลกเดียวกันอย่างชัดเจน
อย่าดูถูกเงินหกเหมาเชียว
สำหรับคนในเมืองและคนในเมืองหลวงแล้ว ฟังดูเหมือนจะไม่เท่าไหร่
อย่างน้อยโรงงานที่แย่ที่สุด ก็ยังมีเงินเดือนเดือนละ 20 หยวน
แต่ในชนบท
เงินหกเหมาเท่ากับลูกอมผลไม้ที่กินได้แค่ช่วงเทศกาลหนึ่งกำมือ ไอติมแท่งที่ฤดูร้อนแทบไม่มีใครกล้าซื้อกินหนึ่งแท่ง ผักตามฤดูกาลสด ๆ ที่ทำให้ทั้งครอบครัวกินได้สองวัน และจดหมายที่ใช้ติดต่อข่าวสารคราวหนึ่งฉบับ...
คนชนบทกับคนในเมืองนั้นไม่เหมือนกัน
เงินของพวกเขามาจากการก้มหน้าก้มตาทำงานหนักในไร่นา คอยกังวลทุกวันว่าฝนจะตกไหม หรือจะเกิดน้ำท่วมหรือเปล่า
ทุกเหมาทุกเฟินล้วนมีค่าอย่างยิ่ง
สิ่งที่พวกเขาคิดไม่ใช่ว่าจะกินอย่างไรให้อร่อย แต่เป็นว่าจะทำอย่างไรให้กินอิ่ม