เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 53 เสิ่นเหยี่ยนหลี่ไม่ฟ้อง แต่ซ่งเจียวเจียวฟ้องเป็นนะ!
ซ่งเจียวเจียวพูดไม่ออกว่าใครผิดใครถูก
คนตายสำคัญที่สุด
เสิ่นเหยี่ยนหลี่เองก็ไม่เคยได้ยินคำปลอบใจแบบนี้ ซ่งเจียวเจียวร้องไห้จนตาแดงก่ำ สองมือโอบกอดคอเขาไว้แน่น เสียงสะอึกสะอื้น “พ่อฉันอายุมากแล้ว แม่ฉันสุขภาพก็ไม่ดี ข้าวโพดเยอะขนาดนั้น ฉันปอกไม่ไหวหรอก”
“ถ้าปอกไม่ไหวก็ไม่มีแต้มแรงงาน แล้วจะเอาอะไรกิน”
เสิ่นเหยี่ยนหลี่ใช้นิ้วมือเช็ดน้ำตาให้เธอ เปลี่ยนจากความเฉยเมยเมื่อครู่ แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน
ซ่งเจียวเจียวจะมีชีวิตที่น่าเวทนาขนาดนั้นได้อย่างไร
เธอเป็นลูกสาวสุดหวงที่โด่งดังของหมู่บ้านตระกูลซ่ง ต่อให้ไปหมู่บ้านอื่น คนอื่นก็ต้องเกรงใจเธออยู่บ้าง
ไม่ต้องพูดถึงพี่ชายที่ไปเป็นนายทหารที่มณฑลเจ้อเจียงคนนั้นอีก
เธอแค่ชอบเสิ่นเหยี่ยนหลี่