เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ฉันอยากฟังหน่อยสิ ว่าไอ้เสิ่นหมาชราจะแก้ตัวยังไง
เสิ่นเหยี่ยนหลี่รู้สึกว่าโชคดีเหลือเกินที่ตอนทำงานเขารู้จักใช้สมองคิดให้รอบคอบ
ไม่อย่างนั้นหากอ้าปากพูดขึ้นมาว่า “นี่เป็นฝีมือของเจิ้งกั๋วทั้งนั้น ไม่เกี่ยวกับฉันเลย” ฟังดูก็เหมือนกำลังปัดความรับผิดชอบ ถึงตอนนั้นต่อให้เขาจะลากตัวเจิ้งกั๋วมาด้วย ก็ใช่ว่าจะลบล้างข้อสงสัยในตัวเขาได้ เผลอ ๆ รังแต่จะยิ่งยุ่งเหยิงพัวพันกันไปใหญ่
เขาไม่แน่ใจว่าซ่งเจียวเจียวได้อ่านจดหมายฉบับนั้นหรือไม่ จึงถามขึ้นว่า “จดหมายกับรูปถ่ายของเจิ้งกั๋วนั่น เธอได้ดูหมดแล้วหรือยัง?”
“ยังค่ะ”
นิ้วมือของซ่งเจียวเจียวชะงักแข็งเกร็ง แต่ก็ไม่ได้โกหกเขา “รูปถ่ายหล่นลงพื้น ตอนที่ฉันก้มเก็บรูปถึงได้เห็นเข้า เห็นว่ารูปใบนั้นสวยดี ฉันก็เลยมองดูอีกสองที เทพเซียนบนฟ้าบอกกับฉันว่านี่คือลู่หนานจือ บอกว่าเธอน่ะเหมือนกับที่บรรยายไว้ไม่มีผิดเพี้ยนเลยค่ะ”