เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ร้องให้ดังหน่อย ชอบฟัง
ซ่งเจียวเจียวมีผมสีดำสนิทหนานุ่ม นางถักเปียขนมเกลียวทอดมาตลอด เมื่อปล่อยลงมาก็ราวกับน้ำตก ทั้งยังมีลอนธรรมชาติเล็กน้อย
เสิ่นเหยี่ยนหลี่ใช้หวีไม้ค่อย ๆ หวีผมให้นางจนเรียบลื่น นิ้วมือสอดแทรกไปในกลุ่มผม กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของสมุนไพรจากแชมพูพุ่งเข้าปะทะจมูก เพียงชั่วพริบตา เขาก็ถูกดึงกลับไปยังค่ำคืนที่เร่าร้อนไม่มีที่สิ้นสุดเหล่านั้น ท่ามกลางคลื่นลมที่ถักทอด้วยสีขาวและสีดำ
【เสิ่นผู้ยิ่งใหญ่ ดูสภาพที่คุณทำตัวไร้ค่าขนาดนั้นสิ!】
ซ่งเจียวเจียวเงยหน้าขึ้น เสิ่นเหยี่ยนหลี่หัวเราะจนนางรู้สึกชาไปทั้งตัว เสียงของเขาอ่อนโยนจนเหลือเชื่อ “เป็นอะไรไปหรือที่รัก”
เสิ่นเหยี่ยนหลี่ถูกดวงตาคู่ใสกระจ่างราวกับน้ำชะลอนั้นจ้องมอง เขารู้สึกเสมอว่าความสุขของโลกมนุษย์ก็มีเพียงเท่านี้