ตอนที่ 0013

ตอนที่ 0013

ปัญญาชนในหมู่บ้าน

หวังเยี่ยนมองเขา นางอ้าปากเตรียมจะกล่าว ทว่าคำปฏิเสธกลับมิอาจเอื้อนเอ่ยออกมา “อืม ถือเสียว่าข้ายืมเจ้า”

“ยืมอันใดกัน เล่า ถือเสียว่าเป็นค่าตอบแทนสำหรับการตัดเย็บเสื้อผ้าก็แล้วกัน”

หลินเย่เอ่ยจบ เขาก็ซดโจ๊กไปหนึ่งคำ “วันหน้าหากมีเรื่องอันใดก็บอกข้าได้เลย” สายตาอดไม่ได้ที่จะปรายตามองไปยังหน้าอกอันอวบอิ่มนั้นแวบหนึ่ง พลันนึกถึงทิวทัศน์เมื่อคืน

หวังเยี่ยนสีหน้าแดงซ่านด้วยความเขินอาย นางอดไม่ได้ที่จะแอ่นอกขึ้นเล็กน้อย “ข้าไปล่ะ ไปที่ตำบลก็ระวังความปลอดภัยด้วย” นางหมุนตัวเดินออกไป

หลินเย่มองตามแผ่นหลังของนาง

“นี่มันหมายความว่าอย่างไร? ไม่กลัวข้าจะมองหรือไร?”

“เฮอะ ข้ากำลังคิดสิ่งใดอยู่กันเนี่ย”

เขาส่ายหน้า รับประทานอาหารอย่างรวดเร็วจนเสร็จ แล้วเก็บของเข้าห้องครัว