ตอนที่ 595 บุกดินแดนเซียน

“ทุกคน จงตามฉันเหยียบฟ้า ปลิดชีพเซียน สังหารเทพไปด้วยกัน!”

น้ำเสียงของลู่สวินไม่ได้ดังก้อง ทว่ากลับดั่งอัสนีที่ผ่าราตรีกาลอันยาวนานนับหมื่นยุคให้แยกออก กังวานสะท้อนอยู่ในส่วนลึกแห่งดวงจิตวิญญาณของทุกสรรพชีวิตอย่างชัดเจน

น้ำเสียงนั้นแฝงไว้ด้วยน้ำหนักของยุคสมัยหนึ่ง ทั้งยังเปี่ยมไปด้วยความเด็ดเดี่ยวอันมิอาจกังขา

ทันทีที่สิ้นเสียงของเขา บนยอดนภา ค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดใหญ่โตจนยากจะพรรณนาพลันเปิดออกดังสนั่น

มันไม่ได้สลักอยู่บนผืนแผ่นดิน ทว่าใช้ห้วงดาวทั้งผืนเป็นฐาน ใช้กฎเกณฑ์นับร้อยล้านเป็นอักขระ ประกายแสงเจิดจรัสกลบดาวระดะในชั่วพริบตา ราวกับจักรวาลได้เบิกดวงตาน้ำแข็งอันเย็นชาขึ้นข้างหนึ่ง จับจ้องเหล่าสรรพชีวิตเบื้องล่างที่มุ่งมั่นจะฝืนลิขิตชะตา

ต่อมา ดาววิญญาณดวงแล้วดวงเล่าที่ถูกจุดประกายก็ปรากฏขึ้น

พวกมันดุจดั่งดวงจิตสงครามโบราณกาลที่ถูกปลุกให้ตื่น แผดเผาเพลิงอมตะแห่งอารยธรรม ลากหางแสงพลังงานอันไพศาล โคจรรอบดาวแม่สีคราม—ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

ชั่วพริบตาถัดมา ดาวเคราะห์สีน้ำเงินเป็นผู้นำ ดาววิญญาณนับหมื่นพันดั่งกองราชองครักษ์ผู้ภักดี กลายสภาพเป็นกระแสดวงดาวอันเชี่ยวกราก พุ่งทะยานเข้าสู่ช่องทางเคลื่อนย้ายขนาดยักษ์นั้นอย่างอาจหาญ

“ฆ่า!”

อารยธรรมนับไม่ถ้วน เผ่าพันธุ์นับไม่ถ้วน ยอดฝีมือนับร้อยล้านเปล่งเสียงคำรามกู่ร้องทำศึกที่สะเทือนความว่างเปล่าจนแหลกสลายในเวลาเดียวกัน