ตอนที่ 556 จ้าวแห่งดาวอสูร

เวลาสามวันผ่านพ้นไปในพริบตา

พอครบกำหนดเวลา อสูรโบราณก็รีบสวมเสื้อผ้าอย่างอดรนทนไม่ไหว แล้วยื่นมือออกไปหาลู่สวิน

“จะรีบร้อนไปทำไมกัน”

ลู่สวินหัวเราะออกมา

ตลอดสามวันนี้ อสูรโบราณถูกเขารังแกจนอ่วมอรทัย

พูดได้ว่าแทบจะลงจากเตียงไม่ได้เลย

เดิมทีลู่สวินไม่ใช่คนที่หลงมัวเมาในโลกียสุข

ทว่าภายใต้ผลกระทบจากการหลอมรวมโลหิตโบราณปฐมกาลอย่างสมบูรณ์ ผนวกกับกายาอสูรจำแลงมังกร ตัณหาดั้งเดิมของเขาจึงรุนแรงขึ้นมาก

ซ้ำลู่สวินยังอยากจะปราบพยศอสูรโบราณให้ยอมจำนน

ยามที่รังแกอสูรโบราณก็สนุกสนานเป็นพิเศษ