กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“รุ่นพี่ โถงตำหนักแห่งนี้ ฉันก็นำติดตัวไปด้วยได้หรือ”
“โถงแห่งนี้แท้จริงคือสมบัติสุเมรุ ในเมื่อน้องชายมีวาสนา ย่อมนำไปได้ตามใจ”
ชายชรากล่าวพลางอมยิ้ม
ภายในโถงตำหนัก ลู่สวินได้รับข่าวดีเรื่องหนึ่ง
หลังจากได้รับมรดกแล้ว โถงตำหนักหลังนี้ ลู่สวินก็นำติดตัวไปด้วยได้เช่นกัน
“หากน้องชายยินดีทิ้งสิ่งนี้ไว้ที่นี่ ก็มิใช่ว่าไม่ได้ ในดินแดนวิญญาณแห่งนี้ มีค่ายกลเคลื่อนย้ายโบราณกาลที่ฉันผู้เฒ่าเคยวางไว้ สามารถทะลวงตรงไปยังเขตดาวนิรันดร์ได้”
น้ำเสียงของชายชราเอื่อยเฉื่อยเนิบช้า
“รุ่นพี่ อะไรคือเขตดาวนิรันดร์หรือ”
ลู่สวินถาม
“ที่นั่นเคยเป็นศูนย์กลางจักรวาล น่าเสียดายที่พังทลายแตกสลายไปนานแล้ว... บัดนี้เกรงว่าคงตกเป็นแดนอาละวาดของสายพันธุ์ต่างดาวไปแล้ว”