กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ลมหายใจของลู่เสวี่ยฉีพลันเริ่มหอบกระชั้นขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
แท้จริงแล้ว บัวฟ้าบุพกาลนั้นมีแรงดึงดูดใจต่อเธอมากเกินไปจริงๆ
“พี่เสวี่ยฉี รับไปสิ”
เมื่อเห็นดังนั้น ลู่สวินจึงยื่นบัวฟ้าบุพกาลส่งให้เธอ
“นี่มันล้ำค่าเกินไป...”
แม้ลู่เสวี่ยฉีจะอยากได้มากเพียงใด แต่เธอก็ยังปฏิเสธออกไปตามจิตสำนึก
“ขอเพียงมีประโยชน์ต่อท่านก็พอแล้ว รับไว้เถอะ”
ลู่สวินยัดเยียดใส่มือเธอทันที
“ขอบใจนะ”