กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ทำไมมาอีกแล้วล่ะเนี่ย”
ฟู่เซว่ที่กำลังปิดด่านอยู่ขมวดคิ้วเรียวสวยมุ่น
ก่อนหน้านี้ไม่นาน ฟู่เยว่ได้บอกกับฟู่เซว่ผ่านกระแสจิตทางไกลว่าเธอกับลู่สวินพ้นภัยแล้ว ให้ฟู่เซว่ไม่ต้องเป็นห่วง
ฟู่เซว่จึงกลับไปปิดด่านอีกครั้ง
เคล็ดอักษรรบของเธอมีความคืบหน้ารวดเร็ว ขอเพียงพุ่งทะยานต่อไปอีกนิด ก็จะสามารถทะลวงผ่านสำเร็จขั้นเล็กน้อยได้แล้ว
ทว่า ยังไม่ทันได้บำเพ็ญไปเท่าไร
ความรู้สึกแปลกประหลาดพรรค์นั้นก็ส่งผ่านมาอีกครั้ง
คราวนี้ ต่อให้ฟู่เซว่อยากจะบำเพ็ญก็บำเพ็ญไม่ได้แล้ว
สำหรับเธอที่ยังไม่ประสีประสาเรื่องพรรค์นั้น ความรู้สึกนี้มันทั้งแปลกประหลาดและน่าอับอายเหลือเกิน
ขณะเดียวกันก็ทรมานจนยากจะทานทน