ตอนที่ 447 ความเชื่อใจและความห่วงใยของสองสาว

“ฟู่ว!”

หลังสังหารผู้ฝึกตนขั้นที่แปดแห่งฝูซัง ลู่สวินก็ผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียด

การระเบิดพลังระลอกสุดท้ายนี้ สร้างความสิ้นเปลืองแก่ลู่สวินอย่างมหาศาลเหลือเกิน

พลังฟ้าบุพกาลที่หลอมรวมพลังสี่สายเข้าด้วยกัน แม้จะทรงอานุภาพไร้เทียมทาน ทว่าเมื่อนำมาใช้ในการต่อสู้ระดับขั้นที่แปด มันกลับไหลออกไปราวกับสายน้ำที่เชี่ยวกราก

ยังดีที่การสั่งสมของลู่สวินนั้นหนาแน่นลึกล้ำยิ่งนัก

แม้ตอนนี้พลังเวทและพลังอสูรจะยังไม่สามารถฟื้นฟูด้วยตัวเองได้ แต่ก็ยังไม่ได้สิ้นเปลืองไปมากนัก

อย่างไรเสียลู่สวินก็เพิ่งจะงัดพลังฟ้าบุพกาลออกมาใช้ในตอนท้ายสุดเท่านั้น

กลับเป็นปราณแท้และพลังวิญญาณเสียอีกที่ร่อยหรอไปกว่าครึ่ง

การจะฟื้นฟูกลับคืนมาคราวนี้ อย่างน้อยๆ คงต้องใช้พลังงานมืดหลายพันลูกบาศก์เมตร

การต่อสู้ในระดับขั้นที่แปด ความสิ้นเปลืองมันมหาศาลถึงเพียงนี้จริงๆ